บทที่ 24 หนุ่มหล่อแสนรันทดแต่แข็งแกร่งผู้มีค่าตัว 300 ตำลึง

บทที่ 24 หนุ่มหล่อแสนรันทดแต่แข็งแกร่งผู้มีค่าตัว 300 ตำลึง

ใบหน้าเสิ่นหลีเต็มไปด้วยความจริงใจ แต่คำพูดที่ออกมากลับไม่เป็นเช่นนั้น

รอยยิ้มบนใบหน้าเสิ่นเจียวเจียวแข็งค้าง นางเหม่อมองแผ่นหลังของเสิ่นหลีที่เดินจากไป

ไม่ถูกต้อง ไม่ควรเป็นเช่นนี้ เสิ่นเจียวเจียวรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลอยู่ลึก ๆ แต่กลับนึกไม่ออกว่าคืออะไร

แต่ที่แน่ใจได้คือเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับเสิ่นหลี

ตอนนี้ท่านพ่อท่านแม่บาดหมางกับครอบครัวพี่ใหญ่แล้ว ต้องหาวิธีคลี่คลายความขัดแย้งระหว่างสองครอบครัว

ความรู้สึกในใจบอกนางว่าต้องทำอย่างไรจึงจะกลับสู่เส้นทางเดิม

แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่ครอบครัวพี่ใหญ่ทำในช่วงนี้ เสิ่นเจียวเจียวก็ปวดหัว เรื่องนี้ยากมากจริง ๆ

จนกระทั่งนางกลับถึงบ้านและปิดประตูลาน สายตาที่มองตามจากด้านหลังก็หายไป