กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 21 ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย?
เสิ่นหลีหิ้วยาเข้าไปในครัว “ท่านแม่ มีกระปุกต้มยาหรือไม่?”
“มี เถาฮวา ไปหาออกมาสิ”
สวีเถาฮวาหากระปุกต้มยาใบหนึ่งออกมาแล้วรับยาจากมือเสิ่นหลี “น้องสาว ให้ข้าต้มยาเอง ต้องต้มอย่างไร?”
“ได้ ขอบคุณพี่สะใภ้ใหญ่ ใช้น้ำสามชามต้มจนเหลือหนึ่งชามก็พอ”
เสิ่นหลีไปจัดของในตะกร้าต่อ ซาลาเปากับหมั่นโถวถูกนางเก็บเข้ามิติแล้ว ส่วนไก่ย่างเหลือไว้นอกมิติตัวหนึ่ง เดี๋ยวค่อยกินมื้อกลางวัน
นางหิ้วเนื้อไปวางไว้ในครัว เย็นนี้อยากกินซี่โครงหมูกระเทียม ไม่ได้กินมานานมากแล้ว แค่นึกถึงรสชาติก็น้ำลายสอ!
หลังกินข้าวกลางวันเสร็จ ยาลดไข้ก็ต้มเสร็จแล้ว เสิ่นหลีห้ามพี่สี่ที่กำลังจะป้อนยา แล้วหิ้วสุรามาหนึ่งไหยืนอยู่หน้าเตียงของหนุ่มหล่อชะตารันทด
“พี่สี่ ถอดเสื้อผ้าเขาออก”
“ได้ เอ๊ะ?”