ตอนที่ 300 สถาปนาตนเป็นราชัน

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา จู่ ๆ โจวจื่อเหยียนก็รู้สึกว่าตนเองไม่ต่างอะไรจากพวกทหารโจรใต้บัญชาเลย

ทหารในค่ายมักพูดจาหยาบโลนกันอยู่บ่อยครั้ง เขาเองก็ไม่เคยอบรมสั่งสอน อย่างไรชีวิตในค่ายทหารก็แสนจืดชืด ย่อมต้องมีเรื่องให้คิดเล่นอยู่บ้าง

นานวันเข้า เขาจึงพลอยได้ยินคำพูดหยาบโลนไม่น้อยจากการซึมซับโดยไม่รู้ตัว

แต่ก่อนเมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ เขาเพียงคิดว่าเป็นคำพูดสกปรก เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา

ทว่าวันนี้ ถ้อยคำเหล่านั้นกลับวนเวียนอยู่ในห้วงความคิด ทำให้เขาอดดูแคลนตนเองไม่ได้ที่แท้เป็นเพียงคนเสแสร้งทำเป็นสุภาพบุรุษ

“แค่ก ๆ แม่นางอาเหลียนชมเกินไปแล้ว หากไม่มีการดูแลจากเจ้า ข้าคงฟื้นตัวได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ไม่ได้”

ขณะที่ซ่งจือเหลียนกำลังจะกล่าวบางอย่าง เสียงของเซี่ยหว่านชิวก็ดังขึ้นจากอีกด้านของผืนผ้าที่กั้นอยู่