ตอนที่ 301 จุดจบของกองทัพสวินหยางหลายหมื่นนาย

หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยสืบไปว่า “ขอเพียงให้เวลาพวกเราฟื้นฟูกำลังสักหนึ่งปี ไพร่พลและเสบียงก็ล้วนค่อย ๆ สั่งสมขึ้นมาได้ อีกทั้งที่นี่อยู่ห่างจากทางใต้ไม่นับว่าไกล วันหน้ายังสามารถช่วยอ๋องเจิ้นหนานแบ่งเบาแรงกดดันจากกองทัพข้าศึกได้ตามน้ำด้วย”

เซี่ยหว่านชิวฟังเขาวางแผนอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ทว่าในสมองกลับยุ่งเหยิงราวกับกลุ่มด้าย หาต้นชนปลายไม่ถูกอย่างสิ้นเชิง

นางลอบทอดถอนใจในอก ตนเองไม่ใช่คนที่จะทำการใหญ่ได้จริง ๆ วันธรรมดาเล่นแง่เอาแต่ใจบ้าง เสวยสุขสบายอารมณ์บ้างยังพอไหว แต่พอเอ่ยถึงแผนการบ้านเมืองเหล่านี้ กลับรู้สึกเพียงว่าปวดเศียรเวียนเกล้ายิ่งนัก

แม้จะฟังไม่เข้าใจ แต่นางก็ยังคงพยักหน้าหงึก ๆ คล้อยตามสถานการณ์ “มีเหตุผล คิดอ่านได้รอบคอบยิ่ง”