ตอนที่ 284 แม่ยาย พวกเราขอข้าวสารแค่สองจินก็พอ

เซี่ยหว่านชิวทนฮูหยินผู้เฒ่าลั่วไม่ไหวอีกต่อไปแล้วจริง ๆ ราวกับคนทั้งใต้หล้าต่างคิดจะหมายปองหลานชายของนางอย่างไรอย่างนั้น

นางอดกวาดตามองลั่วเหวินเฟิงตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้าไม่ได้ ทว่ามองขึ้นมองลงอย่างไรก็ไม่พบข้อดีสักประการ

นางจึงไม่ปิดบังอีกต่อไป เอ่ยอย่างตรงไปตรงมาว่า “ช่างเป็นเรื่องน่าขันยิ่งนัก จนถึงตอนนี้เจ้ายังคิดว่าตระกูลลั่วของพวกเจ้าเป็นของล้ำค่าที่ผู้ใดก็อยากได้อยู่อีกหรือ ข้าจะบอกตามตรง หลานชายของเจ้า ตระกูลซ่งของข้าไม่เคยเห็นอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย เก็บสีหน้าอันน่าขันของเจ้าไปเสีย เจ้ามองเขาเป็นสมบัติล้ำค่า แต่สำหรับข้า เขายังไม่คู่ควรแม้แต่จะเป็นต้นหญ้าด้วยซ้ำ!”