กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ไม่นานนัก หญิงชราผู้หนึ่งก็เดินออกมาด้วยสีหน้าเย็นชา
“นายน้อย ฮูหยินผู้เฒ่ามีเรื่องต้องการพบเจ้า รีบเข้าไปเถิด”
ขณะพูด นางไม่แม้แต่จะปรายตามองเซี่ยหว่านชิวกับหัวหน้าหมู่บ้านหยาง
หัวหน้าหมู่บ้านหยางยืนอยู่ด้านข้าง ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย อายุปูนนี้แล้วยังถูกเรียกว่าใครก็ได้ เขาจะไม่ขุ่นเคืองได้อย่างไร
ทว่าเมื่อมองกำลังพลชั้นยอดนับร้อยคนกับรถม้าหรูหราจำนวนมากเช่นนั้น มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้สูงศักดิ์ พวกราษฎรสามัญอย่างพวกเขาจะไปมีปัญญาล่วงเกินได้อย่างไร
ต่อให้ในใจโกรธแค้นเพียงใด ก็ทำได้เพียงก้มหน้าซ่อนความไม่พอใจเอาไว้