ตอนที่ 223 อย่ามัวเสียเวลาเดินทางเพราะใครที่ไหนก็ไม่รู้อีกเลย

แต่บนใบหน้าของเฉียนเถียนกลับเต็มไปด้วยความลังเล ห่อผ้าเหล่านี้แม้จะหนักอึ้ง ทว่ากลับเป็นความหวังในการมีชีวิตรอดของพวกเขา

หากนำไปวางไว้ที่บ้านซ่ง คนบ้านซ่งมีมากถึงเพียงนั้น จะยอมคืนให้จริงหรือ

“หัวหน้าครอบครัว ท่านเป็นอะไรไป ยังไม่รีบลงมืออีก เรื่องที่ช่วยให้ท่านสบายขึ้นแท้ ๆ ไฉนท่านยังลังเลอยู่อีกเล่า”

เอ้อร์อินรู้สึกไม่เข้าใจอยู่บ้าง

เฉียนเถียนมองดูภรรยาที่เชื่อใจคนจากตระกูลฝ่ายแม่อย่างหมดหัวใจ นึกถึงหลายปีมานี้ที่นางติดตามตนคอยระแวดระวังแม่ของตนกับพวกพี่ชายและพี่สะใภ้มาตลอด ไม่เคยมีวันใดได้อยู่อย่างสงบสุขเลยสักวัน

ยากนักที่จะได้เห็นนางยิ้มอย่างไม่ระแวงระวังเช่นนี้ จึงตัดใจคิดว่าเชื่อภรรยาสักครั้งจะดีกว่า

“เมื่อครู่ข้าเหม่อไปหน่อย พี่สะใภ้ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

“อืม รีบไปรีบมานะ”