ตอนที่ 225 จับตาดูไว้

แม่นมจางเอ่ยถึงตรงนี้ เมื่อเห็นว่าความโกรธเกรี้ยวในแววตาของฮูหยินผู้เฒ่าทวีความรุนแรงขึ้นจนเห็นได้ชัด ก็เอ่ยสืบต่อไปว่า

“บ่าวเฒ่าเป็นเพียงทาสรับใช้คนหนึ่ง ขอขมาก็ขอขมาไปแล้ว ทว่าในใจบ่าวเฒ่ายังมิอาจยอมรับได้เจ้าค่ะ บ่าวเฒ่าทำไปล้วนคำนึงถึงศักดิ์ศรีของฮูหยินผู้เฒ่าทั้งสิ้น แต่นายน้อยกลับหน้ามืดตามัวยิ่งนัก เพื่อสตรีเพียงคนเดียว ถึงกับไม่คำนึงถึงชื่อเสียงของท่านย่าตนเองเลยเจ้าค่ะ”

ฮูหยินผู้เฒ่าลั่วเองก็มีโทสะเช่นกัน โกรธที่หลานชายตนไร้ความสามารถ โกรธที่ยายแก่ผู้นั้นกักขฬะไร้เหตุผล และยิ่งโกรธอสูรน้อยที่ยังมิเคยพบหน้าผู้นั้น ที่ถึงกับล่อลวงหลานชายของนางจนสิ้นสติสัมปชัญญะ

ทว่าพอนางเปลี่ยนความคิด ก็กล้ำกลืนความเดือดดาลนี้ลงไปได้

มิใช่ไม่อยากระบายโทสะออกมา หากแต่เวลานี้มิใช่ช่วงเวลาที่จะบันดาลโทสะได้