ตอนที่ 148 ช่างน่าขันจริง!

เจ้าสามเกรงว่าจะช้ากว่าพี่น้องทั้งสองก้าวหนึ่ง จึงลุกขึ้นมาอวดกำปั้นของตนเช่นกัน

อู๋ต้งเหลียงยืนอยู่ด้านนอกลานบ้าน ฟังแล้วหนังศีรษะชาวาบ เมื่อนึกถึงท่าทีดุร้ายราวกับโจรของบ้านซ่งที่ตระกูลอู๋ในวันนี้ ความดูแคลนและความหวาดกลัวพลันผุดขึ้นพร้อมกัน

ขณะที่เขาเริ่มคิดจะถอยหนี ประตูลานบ้านก็เปิดออกพร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าด

ผู้คนกว่ายี่สิบชีวิตจากบ้านซ่งกลับเบียดเสียดกันจนเต็มลานบ้าน ทั้งยังมองเขาด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร

ชายฉกรรจ์หลายคนถือไม้กวาดบ้าง แบกพลั่วเหล็กบ้าง ถือกระบองใหญ่บ้าง

สรุปแล้ว สายตาของแต่ละคนที่มองเขาราวกับกำลังมองโจรตัวจริง

อู๋ต้งเหลียงถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว เกรงว่าผู้อื่นจะเข้าใจผิด จึงรีบอธิบายว่า