กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เอาล่ะ คำพูดของข้าจบเพียงเท่านี้ ฮูหยินกู้ ให้คนของท่านปล่อยข้ากลับไปเถิด ลูกชายของท่านก็เป็นเพียงคนขี้ขลาดคนหนึ่ง ต่อให้ท่านตั้งใจทำเพื่อเขาด้วยความหวังดี เขาก็มีแต่จะคิดว่าท่านบีบบังคับเขา คนเช่นนี้ ข้าไม่อยากช่วยหรอก”
เซี่ยหว่านชิวรู้สึกจากใจจริงว่าคนเช่นนี้ไม่คู่ควรให้ช่วย ท่านแม่เชิญผู้รักษามาถึงบ้านแล้ว ในฐานะลูกชายกลับยังทำท่าราวกับถูกกลั่นแกล้งจนใกล้ตาย เช่นนั้นก็ไปตายเสียเถิด!
นางจะช่วยคนขี้ขลาดคนหนึ่งไปทำไมกัน ช่างหาเรื่องให้ตนเองต้องขุ่นเคืองแท้ ๆ!
“เจ้า!”
คำพูดของเซี่ยหว่านชิวไม่ได้ทำให้กู้อี้หรือฮูหยินกู้โกรธ กลับทำให้ลั่วเหวินเฟิงเดือดดาลได้สำเร็จ
“เจ้ายังไม่พออีกหรือ ข้าตั้งใจจะขอโทษเจ้าอยู่แล้ว หญิงอย่างเจ้ายังจะวางท่าไปถึงเมื่อใด?”