ตอนที่ 97 หวังว่าเขาจะปากแข็งต่อไป

“อะไรนะ?”

ฮูหยินกู้และกู้อี้ต่างกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ

มีเพียงลั่วเหวินเฟิงที่ส่งยิ้มเย้ยหยันเต็มใบหน้าพลางเอ่ย “ล้อเล่นอันใดกัน เจ้าพูดสิ่งใดก็เป็นสิ่งนั้นหรือ เจ้าคิดว่าตนเองเป็นหมอเทวดาผู้รอบรู้สารพัดนึกจริง ๆ หรือไร?”

เซี่ยหว่านชิวไม่สนใจไยดีเขา เพียงหันไปมองฮูหยินกู้ที่อยู่ด้านข้างแล้วเอ่ยว่า

“ถือโอกาสตอนที่ข้าทรมานคนเสร็จแล้วอารมณ์ดีอยู่บ้าง พวกเจ้าต้องการให้ข้ารักษาหรือไม่ หากต้องการก็รีบฝังเข็มรักษาเสีย หากไม่ต้องการ ข้าก็จะกลับไปเดี๋ยวนี้ วันหน้าก็คงไม่มาที่นี่อีกแล้ว ช่างยุ่งยากเสียจริง”

นางคิดถึงนางเฝิง คิดถึงแป้งทอดไข่ที่นางทำ คิดถึงหม้อไฟเนื้อแพะที่นางทำ ยิ่งคิดถึงหมูผัดซ้ำที่นางทำ แม้กระทั่งผักต้มก็ยังโอชารสยิ่งนัก