ตอนที่ 95 ไม่มีทาง

ลั่วเหวินเฟิงคิดว่าภายภาคหน้าน้องชายลูกพี่ลูกน้องยังต้องเผชิญกับความผิดหวังและความสิ้นหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็เดือดดาลจนไฟโทสะพุ่งขึ้นอก จึงได้ระบายความโกรธเกรี้ยวทั้งหมดใส่เซี่ยหว่านชิว

เซี่ยหว่านชิวปรายตามองเขาอย่างเย็นชาแวบหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ไม่ต้องรับประกันอันใดแล้ว คนของตระกูลกู้พวกเจ้าคนนี้ ข้ารักษาให้ไม่ได้”

อะไรกัน ยุคสมัยนี้ นางตรวจโรครักษาคนยังต้องเสนอตัวเข้าหาด้วยหรือ?

ไม่รู้จริง ๆ ว่าคนพวกนี้ถูกผู้ใดตามใจจนเคยตัว อยากตายก็ตายไป ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปก็ช่าง เกี่ยวอันใดกับนางด้วย

“หมอเซี่ย! เฟิงเอ๋อร์เพียงแค่อวดดีทางวาจา มิได้มีเจตนาจะตำหนิท่านแม้แต่น้อยเลยนะเจ้าคะ ท่านอย่าได้ฟังคำเหลวไหลของเด็กคนหนึ่งเลย ส่วนที่เขาเสียมารยาท ข้าขอเป็นตัวแทนขอขมาเองเจ้าค่ะ”