กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สำหรับฮูหยินเจ้าเมืองแล้ว นี่ไม่นับเป็นคำขออันใดเลยด้วยซ้ำ นางถึงกับรู้สึกว่าหมอเซี่ยผู้นี้เป็นคนคุณธรรมสูงส่งเช่นเดียวกับที่นายท่านผู้เฒ่าตระกูลเฉินกล่าวไว้จริง ๆ
ทั้งที่นางเพียงร้อนใจอยากช่วยคนแท้ ๆ กลับทำให้ผู้อื่นรู้สึกราวกับว่านางกำลังขอร้องให้พวกเขาทำเรื่องบางอย่างเสียเอง ช่างสมกับคำว่าหัวใจเมตตาของผู้รักษาจริง ๆ!
ขณะที่ฮูหยินกู้ทอดถอนใจอยู่ในใจ สายตาที่นางมองเซี่ยหว่านชิวก็เผยความเลื่อมใสออกมาโดยไม่รู้ตัว
เซี่ยหว่านชิวเพียงรู้สึกเย็นวาบที่ลำคอ ราวกับมีบางสิ่งเข้าสิง นางจึงรีบส่ายศีรษะ สลัดความรู้สึกไม่ดีนั้นทิ้งไป
ฮูหยินกู้พาเซี่ยหว่านชิวมาถึงหน้าประตูเรือนแห่งหนึ่งด้วยตนเอง หญิงรับใช้ที่อยู่หน้าประตูเห็นฮูหยิน ก็รีบคารวะอย่างนอบน้อมแล้วกล่าวว่า