ตอนที่ 93 ตระกูลกู้ต้องตอบแทนอย่างงาม

ทว่าไม่ว่านางจะเต็มใจหรือไม่ นี่ก็เป็นเรื่องที่นางรับปากไว้แล้ว อีกฝ่ายยังอุตส่าห์ส่งคนมารับเป็นพิเศษ นับว่าเปี่ยมด้วยความจริงใจยิ่งนัก

เซี่ยหว่านชิวลังเลต่อสู้ในใจครู่หนึ่ง ก่อนจะเสนอขึ้นว่า “ไปน่ะไปได้ แต่ข้าต้องพาลูกสะใภ้ใหญ่ไปด้วย ข้ากินได้แค่อาหารที่นางทำเท่านั้น”

คำพูดเรียบ ๆ เพียงประโยคเดียวของเซี่ยหว่านชิว กลับทำให้เหล่าลูกสะใภ้ของบ้านซ่งสีหน้าเปลี่ยนไปในทันที

นางเฝิงกับเจ้าใหญ่ต่างพากันหน้าบานเปล่งปลั่ง รู้สึกว่าการที่ท่านแม่ยังยินดีจะพาตนเอง/ภรรยาไปด้วยในยามนี้ ช่างเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่เหลือล้นจริง ๆ

โดยเฉพาะนางเฝิง เมื่อคิดว่าตนจะได้ตามท่านแม่ไปเปิดหูเปิดตาที่จวนเจ้าเมือง ก็ตื่นเต้นจนขาแข้งลอยคว้างไปหมด

ทว่าต่างจากความตื่นเต้นของนาง นางเหอ นางจาง และนางเจี่ยงในใจกลับเปรี้ยวปร่าจนบอกไม่ถูก