ตอนที่ 10 พวกเจ้าบังอาจกินข้าวเช้า

ทว่าก่อนออกจากเรือน เขายังคงปลอบนางข่งด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ภรรยา ข้าจะออกไปเดี๋ยวนี้แล้ว เจ้านอนพักอย่างสบายใจเถิด”

เมื่อเห็นนางข่งขานรับอย่างรำคาญแล้วพลิกตัวกลับไปนอน เจ้าหกจึงออกจากเรือน ตั้งใจจะสั่งสอนคนเหล่านี้สักหน

เขาดึงกลอนประตูออกด้วยความเดือดดาลพอดีกับสบเข้ากับสายตาสะใจบนความทุกข์ของผู้อื่นของพี่สะใภ้ทั้งสอง

โทสะของเจ้าหกชั่วพริบตายิ่งปะทุขึ้น “พี่สะใภ้สี่ พี่สะใภ้ห้า พวกเจ้าสองคนเป็นพี่สะใภ้แท้ ๆ เหตุใดยามเช้าตรู่เช่นนี้จึงมาที่เรือนที่หกของพวกข้าแล้วส่งเสียงเอะอะโวยวาย หากไม่อธิบายให้กระจ่าง เรื่องนี้ข้าไม่ปล่อยพวกเจ้าไว้แน่”