เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
การบีบนวดเท้าในครั้งนี้ของนางข่ง จากตอนแรกที่โกรธเกรี้ยวถึงสุดขีด จนถึงท้ายที่สุดก็หมดโทสะแทบจะปรนนิบัติเซี่ยหว่านชิวอย่างด้านชา
จนกระทั่งสุดท้ายเพราะหิวเหลือเกินแล้วจริง ๆ เซี่ยหว่านชิวเองก็อยากรีบนอนแต่หัวค่ำเพื่อหลุดพ้นจากรสชาติความหิวโหย จึงได้ยอมปล่อยให้นางข่งกลับไป
นางข่งแทบจะร้องไห้กลับไปที่เรือนที่หก ส่วนนางกลับไปจะไปคิดบัญชีกับเจ้าหกอย่างไร นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่เซี่ยหว่านชิวต้องใส่ใจแล้ว
เพื่อบรรเทาความหิวโหย ยามที่นางข่งจากไป เซี่ยหว่านชิวจึงล้มตัวลงนอนทันที
อาจเป็นเพราะเหนื่อยล้าเกินไป เพียงหลับตาลงได้ไม่นาน เซี่ยหว่านชิวก็ผล็อยหลับไป
รอจนตื่นขึ้นมาอีกครา สิ่งที่ได้ยินก็คือเสียงของนางเฝิงลูกสะใภ้ใหญ่ของตน
“ท่านแม่ หาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ วันนี้น้องหกกับน้องสะใภ้หกอยู่บ้านทั้งคู่ จะต้องทำมื้อเช้าหรือไม่เจ้าคะ?”