ตอนที่ 8 ทรมานลูกสะใภ้มันช่างสะใจจริง

“เข้ามาเถิด”

หลังสิ้นเสียง ร่างของนางข่งก็เดินโซเซเข้ามา

นางถูกตระกูลฝ่ายแม่เลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอมจนร่างกายบอบบางมีค่าดุจหยก แม้ถังน้ำนี้จะเป็นเด็กตัวโตสักหน่อยก็ยังยกไหว แต่นางข่งกลับเหงื่อท่วมศีรษะ ทั้งยังเดินโงนเงนไปมา

ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างทางนางยังจงใจหยุดพัก เช็ดเหงื่ออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกถังเดินต่อมาหาเซี่ยหว่านชิว

เดิมทีนางคิดว่าตนเป็นคนเมือง บัดนี้ยอมยกน้ำล้างเท้ามาให้แม่สามีแล้ว แม่สามีก็น่าจะหายโกรธ ต่อให้ไม่กล่าววาจาอ่อนโยนกับนาง อย่างน้อยก็ควรยิ้มให้นางสักครั้ง