เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันถัดมาจากวันแต่งงาน ฮวนเอ๋อร์ว่างไม่มีอะไรทำจึงไปที่ตระกูลซุนเพื่อเยี่ยมพี่สาวสามีอย่างเฉิงอิง และถือเป็นการไปดูเรือนทำความรู้จักญาติไปด้วยในตัว
คิดไม่ถึงว่าพอเข้าประตูไปก็ถูกสายตาทื่อมะลื่อของสองพ่อลูกตระกูลซุนจ้องมองจนในใจรู้สึกขนลุกขนพอง
ซ้ำยังได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักอย่างโง่งม โดยไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด
ชวนให้ขนพองสยองเกล้า ความหนาวเหน็บแล่นพล่านไปทั่วร่าง จนมิกล้าจินตนาการเลยว่าพี่เฉิงอิงยืนหยัดประคับประคองมาได้อย่างไร
พอนางหันศีรษะไปเห็นมารดาตระกูลซุนดวงตาไร้แวว สีหน้าทื่อแข็งจ้องมองสำรวจตนตรง ๆ ก็รู้สึกหนังศีรษะชาหนึบ จิตสำนึกแทบอยากจะวิ่งหนีออกไปเสียเดี๋ยวนั้น
แม้เหนือศีรษะจะมีดวงอาทิตย์ดวงโตแผดแสง ทว่าบ้านหลังนี้กลับเยียบเย็นวังเวง ให้ความรู้สึกกดดันอึดอัดจนเกินไป
ฮวนเอ๋อร์ไม่ชอบเอาเสียมาก ๆ อยู่แล้วทรมานอึดอัดใจยิ่งนัก
เดิมทีเฉิงอิงตั้งใจจะรั้งให้อยู่กินข้าว แต่เมื่อเห็นสีหน้าของนางก็มิได้ฝืนรั้งต่อ รีบเอ่ยปากไม่กี่คำแล้วส่งพวกเขาออกไป
ตรงหน้าประตูเรือน ฮวนเอ๋อร์อึกอักจะพูดแต่ก็หยุดไป สุดท้ายแปรเปลี่ยนเป็นเสียงถอนหายใจคำรบหนึ่ง แล้วหันหลังเดินจากไป
เฉิงอิงฝืนยิ้มโดยไม่เอ่ยคำใด นางยืนเหม่อมองแผ่นหลังของเฉิงวั่งกับฮวนเอ๋อร์ที่เคียงประคองกันเดินจากไปอยู่ชั่วครู่