ตอนที่ 250 เสียใจภายหลังมิทัน

ประตูรั้วลานบ้านถูกตบตีเสียงดังปัง ๆ แม่ม่ายหลิ่วคาดเดาว่าเป็นหวังต้าจู้มาทวงถามคำอธิบาย แม้ในใจจะตื่นตระหนกอยู่บ้าง แต่บนใบหน้ากลับไม่แสดงออกแม้แต่น้อย

“ผู้ใดกัน ดึกดื่นค่ำคืนไม่หลับไม่นอน?”

นางแสร้งทำใจดีสู้เสือขานรับพลางเปิดประตูรั้วลานบ้าน แกล้งทำเป็นไม่เข้าใจเอ่ยถามว่า “เจ้ามาทำไมรึ?”

หวังต้าจู้แทบจะโมโหจนหัวเราะกับท่าทีนี้ของนาง เอ่ยเสียงเย็นชาว่า “ข้ามาทำไม ในใจเจ้ารู้กระจ่างแจ้งดี”

แม่ม่ายหลิ่วพึมพำประโยคหนึ่งว่า “ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร?”

หวังต้าจู้คร้านจะพูดจาไร้สาระกับนาง ถามว่า “จ้วงจื่อเล่า มันตีฉางหมิงจนเลือดกลบหน้า มิควรให้คำอธิบายหรอกหรือ?”