เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากกินขนมพร้อมหน้าพร้อมตาเสร็จสิ้น สี่เยวี่ยทั้งสามคนกำลังจะกลับไปยังตำบล หวังต้าจู้ก็จูงหวังฉางหมิงก้าวเข้ามาในลานเรือน
เขามาเพื่อกล่าวขอบคุณ
ไข่ไก่ที่ได้มาจากแม่ม่ายหลิ่วผู้นั้น เขาหิ้วมาเพื่อมอบให้ตู้เฉี่ยวเหนียงเป็นของขวัญตอบแทน
สองพ่อลูกคู่นี้ใช้ชีวิตยากลำบากถึงเพียงนี้ ตู้เฉี่ยวเหนียงไหนเลยจะยอมรับไว้ จึงผลักไสบอกให้เขาหิ้วกลับไปบำรุงร่างกายให้ฉางหมิง
ซ่งฉางกุ้ยเห็นเขาหิ้วไก่มา ด้วยความหวังดีจึงไปค้นสุ่มไก่เก่าออกมามอบให้เขาอันหนึ่ง
หวังต้าจู้กล่าวคำขอบคุณไม่ขาดปาก รู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งว่าความแตกต่างระหว่างผู้คนช่างราวฟ้ากับเหว
โชคดีที่ได้ขึ้นทะเบียนบ้านในหมู่บ้าน โชคดีที่ได้รับการช่วยเหลือจุนเจือจากผู้คนในหมู่บ้าน ในใจเขามีความซาบซึ้งจนยากจะเอื้อนเอ่ย
ในบรรดาคนเหล่านั้น ผู้ที่เขารู้สึกขอบคุณที่สุดย่อมเป็นตระกูลซ่ง
ดีเด่นยิ่งกว่าญาติแท้ ๆ เสียอีกสองส่วน