ตอนที่ 249 พูดจาไพเราะ

แม่ม่ายหลิ่วเหยียดหยาม “เจ้ามันก็แค่ปากหวานกะล่อนหลอกคน พูดจาไพเราะน่าฟังยิ่งกว่าร้องเพลงเสียอีก”

ตู้เฉี่ยวเหนียงส่งเสียงชี่คำหนึ่ง เอ่ยถามว่า “เปลี่ยนเจ้ามาเป็นข้า ล่าเหมยกลับมาอยู่บ้าน เจ้าจะทำได้โดยไม่มีคำตัดพ้อแม้แต่ประโยคเดียว ปรนนิบัติดูแลสองแม่ลูกพวกเขาเป็นอย่างดีได้หรือไม่”

“เจ้าจะทำได้เหมือนที่ข้าปฏิบัติต่อชิงเฉิงประดุจลูกในไส้หรือไม่ ฟ้าหนาวเพิ่มเสื้อผ้า ดูแลเอาใจใส่ คอยพะวงว่าเขาจะเบิกบานใจหรือไม่เบิกบานใจหรือเปล่า”

มิทันรอให้แม่ม่ายหลิ่วตอบคำ คนในกลุ่มชนก็มีผู้กล่าวขึ้นว่า “นางจะทำผายลมอะไรได้ นางปฏิบัติต่อฉางหมิงอย่างไรพวกข้าล้วนเห็นตำตา ต่างกับที่เจ้าปฏิบัติต่อชิงเฉิงและล่าเหมยราวฟ้ากับเหว”