ตอนที่ 248 สะสางให้ชัด

แม่ม่ายหลิ่วเป็นคนเห็นแก่ตัวและย้อนแย้งในตัวเองอย่างยิ่ง ยามใช้ชีวิตร่วมกับหวังต้าจู้ นางปรารถนาจะได้รับความรักความเอาใจใส่จากเขา แต่กลับไม่ยินดีที่จะดีต่อฉางหมิง

หวังต้าจู้ไม่มีที่ดินและที่ซุกหัวนอน ในใจนางจึงดูแคลนเขา รู้สึกว่าเพียงตนให้น้ำข้าวปลาประทังความหิวแก่สองพ่อลูก เขาก็ควรจะพึงพอใจและซาบซึ้งในบุญคุณแล้ว

นางเสวยสุขจากผลประโยชน์ที่หวังต้าจู้ตรากตรำทำงานหามา แต่กลับรังเกียจเดียดฉันท์ว่าหวังฉางหมิงเป็นภาระตัวถ่วง

ไม่เคยคำนึงแม้แต่น้อยว่า ความอดทนของคนเราล้วนมีขีดจำกัด

ยามที่หวังต้าจู้เอ่ยปากขอหย่าร้างโดยความยินยอม นางตอบตกลงอย่างไม่ลังเล ก็เพียงเพราะคิดว่าหากสองพ่อลูกขาดนางไป ย่อมไม่มีทางใช้ชีวิตรอดไปได้

รู้สึกว่าหวังต้าจู้ไม่รู้ดีรู้ชั่ว อีกทั้งยังรู้สึกว่าเขาทำให้นางผิดหวัง

เขาควรจะต้องเห็นนางสำคัญเป็นอันดับหนึ่ง