ตอนที่ 220 ใบหน้าน่ารังเกียจ

เมื่อมีใบแจ้งเกณฑ์แรงงานหลวงลงมา ซ่งฉางกุ้ยก็เสียดายเงินสองตำลึง อยากจะไปเข้ารับแรงงานหลวงเอง

ทว่าก็กังวลว่าหากตนเองไปแล้ว งานในไร่นาจะไม่มีผู้ใดดูแล

ล่าเหมยต้องไปขายน้ำชา ตู้เฉี่ยวเหนียงต้องคอยดูแลหยวนเยวี่ยและซูฮุ่ย ไม่อาจมีร่างแยกไปทำสิ่งใดได้

คิดไปคิดมาจึงยอมเสียเงินเพื่อพ้นเกณฑ์แรงงาน

หยางอิ้งเหอย่อมมิต้องเอ่ยถึง ในร้านมีงานรัดตัว ยอมจ่ายเงินอย่างไม่ลังเล

เฉิงวั่งต้องเข้ารับแรงงานหลวง พ่อเก๋อก็ต้องเข้ารับแรงงานหลวงเช่นกัน เก๋อเทียนตงยังสอบผ่านซิ่วไฉ ถงเซิงจึงไม่อาจละเว้นการเกณฑ์แรงงานหลวงได้

หลานชายกำลังจะเข้าการสอบราชการ แรงงานนี้ย่อมต้องเป็นเขาที่ไปรับแทน

มาส่งงาน อีกทั้งยังมาหยิบยืมเงิน ด้วยต้นเดือนเจ็ดจะมีการสอบระดับสำนักศึกษา สิ้นเดือนหกเก๋อเทียนตงจึงต้องเดินทางไปยังเมืองหลวงประจำแคว้น