กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โก่วเซิ่งจ้องมองพ่อเก๋อด้วยความอิจฉา หยางอิ้งเหอยิ้มพลางเอ่ยกับเขาว่า “เจ้าร่ำเรียนมาก็เกือบจะครึ่งปีแล้ว ดูผลงานปีหน้า หากถึงช่วงสิ้นปีก็จะมอบรางวัลให้เจ้าก้อนหนึ่งเช่นกัน”
“ปรมาจารย์โปรดวางใจ ข้าจะตั้งใจทำงานเป็นอย่างดีขอรับ”
โก่วเซิ่งยิ้มพลางแสดงความภักดี ปรายตามองเฉิงวั่งอย่างกระหยิ่มใจ พลางคิดในใจว่าข้านี่แหละถึงจะเป็นคนกันเอง
วันในฤดูเหมันต์ฟ้ามืดเร็ว ช่วงบ่ายคล้อยเก๋อเทียนตงเลิกเรียนแล้วเดินมาหา หยางอิ้งเหอจึงจัดแจงแผ่นไม้ให้พ่อเก๋อนำกลับไปแกะสลัก
เก๋อเทียนตงได้ยินคำเล่าลือเหล่านั้นที่เกี่ยวกับสี่เยวี่ยในสำนักศึกษา ก็อดไม่ได้ที่จะแอบมองนาง