ตอนที่ 173 เปิดเผยบริสุทธิ์ใจ

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เฉิงวั่งมาเพียงลำพังคนเดียว ดูประหม่าอยู่บ้าง ท่าทีนอบน้อมถ่อมตน

เขาไร้พ่อขาดแม่ พี่สาวออกเรือนไปแล้ว การพาสหายใช้ชีวิตไปด้วยกันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

หยางอิ้งเหอเกิดความสงสาร ท่าทีอ่อนโยน จึงเอ่ยถามอย่างละเอียดหลายเรื่อง

อย่างเช่นทำอะไรเป็นบ้าง ก่อนหน้านี้เคยทำอะไรกันมา

เฉิงวั่งทำงานไม้เป็นอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ชำนาญทั้งหมด ตอนพ่อยังมีชีวิตอยู่เป็นช่างไม้ เคยร่ำเรียนตาม ทว่ายังเรียนรู้ได้ไม่เท่าใด พ่อก็ด่วนจากไปเสียก่อน

ยามนั้นเขาอายุสิบสอง ที่บ้านขาดแคลนหนทางทำกิน ช่างไม้รุ่นเยาว์นามโจวเป่าเกินที่เคยทำงานกับพ่อเห็นเขาแล้วเวทนา จึงพามาอยู่ข้างกายให้ช่วยวิ่งเต้นทำงานจิปาถะ

ให้ค่าจ้างเดือนละ 100 อีแปะ ถือเป็นการตอบแทนน้ำใจที่เคยได้เรียนรู้วิชาฝีมือ