ตอนที่ 172 ยัดเยียดศิษย์ฝึกงาน

ยามพลบค่ำหยางอิ้งเหอกลับมาถึงในเมือง สี่เยวี่ยจึงเอ่ยถึงเรื่องของหวังซานกับเขา “ข้าคาดเดาว่าหยวนอู่น่าจะอยากเรียกร้องผลประโยชน์เจ้าค่ะ”

ได้ลงมือหนักหน่วงหรือไม่นั้น หยางอิ้งเหอย่อมกระจ่างแจ้งแก่ใจยิ่งกว่าผู้ใด

ตอนลงมือเขายั้งแรงเอาไว้ ชีวิตของหวังซานย่อมไม่มีอันตรายอย่างแน่นอน

“คนผู้นี้ละโมบอยู่บ้าง เจ้าติดต่อข้องแวะกับเขาก็จงระวังให้ดี วันหน้าหากมีเรื่องราวอันใดก็ไปหาหัวหน้ามือปราบฟางเถิด”

สี่เยวี่ยตอบรับ “ข้าเคยยัดเงินให้หัวหน้ามือปราบฟางแล้ว แต่เขาไม่รับ ข้ากลัวว่าเขาจะไม่ยอมช่วยจึงได้ไปหาพวกหยวนอู่อีกเจ้าค่ะ”

“อย่าได้โทษตัวเองเลย เจ้าทำได้ดีมากแล้ว”

เรื่องนี้ไม่สมควรผัดผ่อนให้เนิ่นช้า หยางอิ้งเหอกลับเข้าห้องไปพกเงินติดกาย เตรียมจะออกไปหาหยวนอู่เดี๋ยวนี้