เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวชุนหลานหิ้วเนื้อและผลไม้มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ระหว่างทางมีคนเอ่ยถามนางไม่ขาดสายว่านี่จะทำอะไรกัน?
นางตอบกลับอย่างเป็นกันเองยิ่ง “เอาของกำนัลเทศกาลไหว้พระจันทร์ไปส่งให้ลุงใหญ่ซ่งน่ะสิ”
“ส่งของกำนัลหนักหนาถึงเพียงนี้เชียว?”
คนในหมู่บ้านเห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อ ไม่ใช่ลุงใหญ่แท้ ๆ เสียหน่อย ไยต้องกระตือรือร้นไปประจบเอาใจถึงเพียงนั้น
“เพราะเหตุใดเล่า?”
“อยากส่งก็ส่งสิ จะเพราะอะไรกันได้อีก?”
จ้าวชุนหลานคร้านจะอธิบาย ตอบส่งเดชไปเรื่อย คนในหมู่บ้านคาดเดากันยกใหญ่ ทว่าเดาอย่างไรก็ไม่อาจล่วงรู้ความจริง
เยี่ยนจื่อรู้เรื่องอยู่บ้าง ทว่าไม่ชอบสอดรู้ จึงแสร้งทำเป็นไม่รู้
ในลานเรือนป๋ออู่ร้องไห้ ป๋อเหวินส่งเสียงโวยวาย นางสวีใช้มือข้างละคนโอบกอดพลอยปลอบโยน เห็นนางเดินเข้ามาในลานเรือนก็ไม่อาจลุกขึ้นได้