ตอนที่ 155 รั้งมโนจิต

ผู้ดูแลฉีไม่ได้มาตลอดนั้น มิใช่เพราะติดธุระยุ่ง ทว่าจงใจปล่อยให้พวกนางรอคอยอย่างเคว้งคว้าง

เมื่อเห็นพวกนางสองคนชะเง้อคอเฝ้ารอ พอเข้ามาแล้วก็รีบร้อนยกชาส่งขนมให้อย่างกระตือรือร้น ความกระหยิ่มใจในอกย่อมมิพักต้องเอ่ยคำ

แสร้งทำทีล้วงเหรียญเงินพวงหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ “เท่านี้พอเป็นค่าขนมคราวก่อนหรือไม่”

ฮวนเอ๋อร์ไม่เข้าใจว่าหมายความเช่นไร ดูท่าทางราวกับมิได้ถูกใจขนมของบ้านตน ในใจพลันผิดหวังจึงปรายตาไปมองสี่เยวี่ย

สี่เยวี่ยตอนแรกในใจก็สะท้านวูบเช่นกัน ทว่าเห็นเขายังคงนั่งอยู่อย่างมั่นคง จึงลอบคาดเดาในใจว่าหรือนี่กำลังวางท่าอยู่กระมัง

นางปั้นรอยยิ้ม เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “ขนมไหว้พระจันทร์ที่ส่งไปให้ผู้ดูแลฉีได้ลิ้มลองแล้วหรือไม่เจ้าคะ ยังพึงพอใจหรือไม่”

ผู้ดูแลฉีส่งเสียงอืมเบา ๆ คำหนึ่ง “ก็งั้น ๆ แหละ”