ตอนที่ 138 วาทะว่าด้วยโชคชะตา

ถือโอกาสนี้ สี่เยวี่ยจึงเอ่ยขึ้นอีกว่า “พวกเราทำการค้าได้อย่างสงบราบรื่นเช่นนี้ ยังต้องขอบคุณเถ้าแก่เฝิงที่ยกมือสูงปล่อยผ่าน ในใจรู้สึกซาบซึ้งยิ่งนักเจ้าค่ะ”

เฝิงหมิงเจี๋ยหัวเราะเบา ๆ “การค้านี้ตระกูลข้าทำได้ ตระกูลเจ้าก็ย่อมทำได้เช่นกัน มีแต่พวกที่ทักษะด้อยกว่าผู้อื่นเท่านั้นถึงจะใช้วิธีต่ำช้าทำร้ายคนอื่น ตระกูลเฝิงของข้าไม่มีทางทำเช่นนั้นเด็ดขาด”

วาจาตรงไปตรงมาและเปิดเผยของเขา ทำให้สี่เยวี่ยรู้สึกประทับใจในตระกูลเฝิงเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน

คนทำการค้าส่วนใหญ่มักเจ้าคิดเจ้าแค้น ทั้งยังวิ่งไล่ตามผลกำไร มุ่งแสวงหาผลประโยชน์อย่างสุดขีดจนยากจะเลี่ยงการใช้วิธีต่ำช้าชั้นเลว

ด้วยเหตุนี้คนทั่วไปจึงมักกล่าวว่าพ่อค้านั้นกะล่อนปลิ้นปล้อน เห็นแก่ผลประโยชน์มากกว่าคุณธรรม จึงพากันดูหมิ่นเหยียดหยามอยู่บ่อยครั้ง

ตระกูลเฝิงสามารถรักษาหลักการประพฤติตน ประพฤติปฏิบัติอย่างซื่อตรงเปิดเผย ไม่เล่นตุกติก ถือเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง

นับได้ว่ามีใจคอกว้างขวาง