ตอนที่ 139 ของขวัญขอบคุณจากตระกูลเฝิง

คนในโลกล้วนเชื่อเรื่องโชคชะตา จะมีความเป็นอยู่ที่ดีหรือไม่ดีต่างก็ชอบเอาไปผูกโยงเข้ากับชะตากรรม

บ่อยครั้งที่คำว่ายอมรับชะตากรรมเพียงประโยคเดียว ก็พันธนาการชีวิตของคนผู้หนึ่งไว้ได้ทั้งชีวิต

สี่เยวี่ยเชื่อคำกล่าวเรื่องชะตาชีวิต ทว่าไม่ยินยอมให้โชคชะตาบงการ

โดยเฉพาะหลังจากผ่านเรื่องที่แม่ถูกบีบให้แต่งงานครั้งที่สอง แม้จะกล่าวว่ายามนี้ใช้ชีวิตอยู่กับลุงซ่งได้ไม่เลว แต่นางก็ยังหวังว่าโชคชะตาจะถูกกำหนดด้วยตนเอง

มิใช่ส่งมอบให้ผู้อื่น หรือปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตา

นางจึงเอ่ยถามมู่หลานด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่งยิ่ง “เพียงเพราะคำพูดไร้แก่นสารประโยคเดียวว่าชะตาไม่ดี เจ้าก็จะตัดขาดกับเขาแล้วหรือ”

มู่หลานลังเลใจไม่อาจตัดสิน ยากจะตอบคำได้