กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แม่ม่ายหลิ่วเห็นโก่วเซิ่งเรียนวิชาชีพฝีมืออยู่ที่หยางอิ้งเหอ จึงจูงซวงจื่อตามมาหาเช่นกัน
ก่อนหน้านี้สี่เยวี่ยกับฮวนเอ๋อร์เคยทะเลาะวิวาทกับนาง สีหน้าจึงมิได้กระตือรือร้นนัก เพียงพยักหน้าก็นับว่าทักทายแล้ว
หากมิใช่ว่านางเคยมาซื้อขนมอยู่สองสามหน แม้แต่คำทักทายนี้ก็ยังขี้เกียจจะเอ่ย
ใครใช้ให้นางเป็นคนปากมาก วาจาที่เอ่ยออกมาก็ไม่เข้าหู ชวนให้ผู้คนรำคาญใจเล่า
นางยิ้มพลางกล่าวกับหยางอิ้งเหอว่าซวงจื่อขยันขันแข็งทั้งยังเฉลียวฉลาด อีกทั้งยังเอ่ยว่า “ท่านสอนคนหนึ่งก็คือสอน สองคนก็มิได้ลำบากอะไรกัน”
หยางอิ้งเหอมิได้ตกลง มิใช่เพราะการมีปากเสียงระหว่างสตรี แต่เป็นเพราะชั่วคราวนี้ยังไม่ต้องการคน