ตอนที่ 49 ยิงธนูดอกเดียวได้นกสามตัว

ในวินาทีที่แสงไฟบนเวทีจริงสาดส่องลงบนร่าง ความรู้สึกช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิง

ทุกท่วงท่าและสีหน้าล้วนถูกขยายให้เห็นเด่นชัดอย่างไร้ขีดจำกัด

ดนตรีโหมโรงดังขึ้น

เสียงของเฉินโม่ดังขึ้นเป็นคนแรก หนักแน่นและทรงพลัง “เรียนท่านผู้บริหาร ครูที่เคารพ และเพื่อน ๆ นักศึกษาที่รักทุกท่าน สวัสดีตอนค่ำครับ!”

ว่านหลีรับช่วงต่อได้อย่างไร้รอยต่อ น้ำเสียงกังวานใส “ก้าวตามท่วงทำนองแห่งสารทฤดู โอบกอดความใฝ่ฝันแห่งวัยเยาว์ พวกเรามารวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้ เพื่อร่วมกันจุดประกายแสงใหม่ของนักศึกษาใหม่รุ่น 201x!”

ทั้งสองยืนเคียงข้างกัน เอี้ยวตัว ท่วงท่ามือ สบสายตา ล้วนลื่นไหลราวกับซ้อมกันมาแล้วนับพันนับหมื่นรอบ

ในตอนที่ประกาศแนะนำการแสดงละครเวทีจบลง และพวกเขากำลังเตรียมหมุนตัวลงจากเวทีนั้นเอง