ตอนที่ 48 เจี่ยนป๋อหานใส่ใจขนาดนี้

หลินเจียลู่ยัดเงินกลับลงกระเป๋า หันมาก็เริ่มเล่าความรู้ใหม่เรื่องที่ไปเที่ยว “ร้านชายบริการ” เมื่อคืนให้ว่านหลีฟังทันที

ไม่ว่าเธอจะทำเรื่องเหลวไหลพิลึกกึกกืออะไร ว่านหลีก็เห็นจนชินชาเสียแล้ว

เพิ่งเรียนไปได้ครึ่งคาบ โทรศัพท์มือถือของหลินเจียลู่ก็ดังขึ้น

เธอกดเสียงต่ำ ทว่าแววตากลับเป็นประกายวิบวับ “คนนั้นน่ะ... ตอนนี้มาถึงหน้าประตูโรงเรียนพวกเราแล้วนะ”

ว่านหลีหน้าผากแทบขึ้นเส้นดำมึนตึ้บ “เธอไปบอกเขาได้ยังไงว่าเธออยู่โรงเรียนไหน?”

หลินเจียลู่ทำสีหน้าไม่ยี่หระ ซ้ำยังเอ่ยถามอย่างมีเลศนัย “เดี๋ยวไปเที่ยวเล่นด้วยกันไหมล่ะ?”

ว่านหลีส่ายหน้า “ฉันจะกลับไปนอนชดเชย เมื่อวานซืนไปหอบเธอกลับมาจากบาร์ จนป่านนี้ยังฟื้นตัวไม่ขึ้นเลย”

ได้ยินเธอพูดเช่นนั้น หลินเจียลู่ก็ไม่เซ้าซี้