กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 163 ตราประจำตระกูลเย่
"ชิวเสียน ฮ่าวกานผิดต่อเธอแล้ว
ถ้าตอนนี้เขายังอยู่ตรงหน้าฉัน ฉันคงตีเขาให้พิการ กลายเป็นคนไร้ประโยชน์ เพื่อชดใช้บาปให้เธอไปตลอดชีวิตที่เหลือ
แต่ในสถานการณ์ตอนนี้ เขาอยากกลับมาก็กลับมาไม่ได้แล้ว
เฮ้อ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีกทำไม
พูดไปก็เปล่าประโยชน์ ใช่ไหมล่ะ
ฉันเย่จงชิงรุ่งโรจน์มาค่อนชีวิต ตอนนี้กลับตกต่ำถึงขั้นนี้ โชคดีที่ยังมีเธอ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีแม้แต่คนเฝ้าดูใจตอนตาย
ชิวเสียน ตระกูลเย่ติดค้างเธอมากเกินไป ฉันผิดต่อคำฝากฝังของน้องเวิง ลำบากเธอแล้ว ลำบากเธอจริงๆ
ชิวเสียน ตั้งใจฟังฉันนะ จดหมายฉบับนี้ เก็บไว้ ตราประจำตระกูลอันนี้ เก็บไว้