บทที่ 162 จริงใจ หรือเสแสร้ง

บทที่ 162 จริงใจ? หรือเสแสร้ง?

มิน่าล่ะก่อนหน้านี้เย่เจินถึงไม่อยากกลับมา บรรยากาศของบ้านเย่ไม่เพียงแต่แปลกประหลาดแต่ยังน่าอึดอัดอีกด้วย

ญาติมิตรที่ไม่ได้เจอกันมาหลายสิบปีเมื่อได้กลับมาพบหน้ากันอีกครั้ง หากไม่ชื่นมื่นยินดี ก็ต้องดีใจจนทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะกอดกันกลมไปแล้ว

แต่คนบ้านเย่เหล่านี้ กลับเหมือนกำลังเจรจาธุรกิจกันอยู่ในสนามการค้า ต่างคนต่างนั่งอยู่คนละมุม เต็มไปด้วยความรู้สึกห่างเหิน

แน่นอนว่า นี่เป็นสิ่งที่คนพวกนั้นรนหาที่เอง

ตอนที่จากไปในปีนั้นช่างไร้เยื่อใย ตอนนี้กลับอยากจะมาขอคืนดี ใครจะไปอยากสนใจพวกเขากันล่ะ!

ซูหว่านเห็นคุณย่าเย่นั่งอยู่ตำแหน่งประธานที่โต๊ะแปดเซียน ข้างมือมีถ้วยชาและหนังสือวางอยู่ ท่าทางดูสงบนิ่งและเยือกเย็นเป็นอย่างมาก