บทที่ 16 — ทุกอย่างย้อนกลับมาเล่นงาน

— โยจิน คิโนชิตะ —

พอทุกคนในโรงเรียนกลัว ก็รู้สึกดีขึ้นเยอะ

แต่ไม่ได้แปลว่าความยุติธรรมกลับคืนมาแล้ว พวกมันจะพยายามเอาใจแค่ไหน ก็ไม่มีวันพอใจ

วันที่สองหลังกลับมาเรียน นักเรียนยังกลัวกันเหมือนเดิม ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ หรือแม้แต่มาขอโทษ

ก็ดีแล้ว ยังไงก็ไม่ต้องการคำขอโทษจากพวกมันอยู่แล้ว

พอเปิดล็อกเกอร์รองเท้า ก็มีอะไรบางอย่างหล่นลงพื้น ก้มลงมองก็เห็นซองจดหมาย ขมวดคิ้วทันที หรือจะเป็นจดหมายขู่? หยิบขึ้นมาพลิกดู ก็เจอสติกเกอร์รูปหัวใจปิดผนึกอยู่

จดหมายรักเหรอ?

ไม่ ไม่มีทางเป็นจดหมายรักจริง ๆ หรอก ตัดสินใจไม่เปิด แต่ก็เก็บไว้

พักเที่ยง อยู่ในห้องเรียนแทนที่จะขึ้นดาดฟ้า เพื่อนร่วมห้องไม่กี่คนนั่งกินข้าวอยู่ หยิบซองออกจากกระเป๋า ชั่งใจว่าจะเปิดดีไหม