เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
พี่สะใภ้หวังพยายามทำให้เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ เพื่อให้เบื้องบนยอมตัดความรำคาญแล้วให้พวกเธอกลับไปอยู่ในหน่วยเก็บฝ้ายเดิม
แต่ทว่าน่าเสียดาย ผู้อำนวยการเฉียนไม่เปิดโอกาสให้พวกเธอแผลงฤทธิ์ เค้นถามเด็ก ๆ บ้านพวกเธอจนรู้ว่าพวกเด็ก ๆ เห็นต้าเถี่ยเป็นลมแล้วได้กลับบ้าน ก็เลยแกล้งเป็นลมตาม ๆ กันเพื่อหวังจะอู้งาน
พลันผลลัพธ์ออกมาเช่นนี้ พวกพี่สะใภ้หวังก็ไม่มีหน้าไปโทษคนอื่นอีก ในตอนที่พวกเธอกำลังรู้สึกผิดอยู่นั้น ผู้อำนวยการเฉียนก็เอ่ยถาม “จะไปเกี่ยวข้าวสาลีในนาหรือจะไปขนมูลสัตว์”
ไม่มีใครอยากไปทำงานหนักอย่างขนมูลสัตว์ พวกพี่สะใภ้หวังจึงเลือกไปเข้าหน่วยเกี่ยวข้าวสาลี หลังจากกลับบ้านไปจะสั่งสอนเด็กบ้านตัวเองอย่างไรนั้น ก็ไม่อาจทราบได้แล้ว
อย่างไรก็ตาม เซี่ยเจียวเตรียมตัวไว้แล้วว่าเที่ยงวันพอกลับไป จะจัดการสั่งสอนพวกมันให้หนักสักยก
ทว่ากลับนึกไม่ถึงว่าตอนกลับไป ลู่เซี่ยงหรงจะบอกกับเธอว่า ต้าเถี่ยตัวร้อนจริง ๆ และเอาแต่ร้องบอกว่าเวียนหัว