เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เอ้อร์ยาคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเซี่ยเจียวจะไม่ให้เธอเรียนหนังสือแล้ว
ไม่ให้ทางเลือกแม้แต่นิดเดียว จู่ ๆ ก็บอกไม่ให้เธอเรียนหนังสือ ต่อไปให้ตามไปทำงานกับเธอ
“แม่?” เอ้อร์ยาพยายามแสร้งทำเป็นน่าสงสาร “ฉัน ฉันชอบเรียนหนังสือจริง ๆ นะ ตอนนี้ฉันก็ตั้งใจมากแล้วด้วย ให้ฉันไปโรงเรียนต่อไม่ได้เหรอ?”
เซี่ยเจียวบอกว่า “ไม่ได้ เธอต้องตามฉันไปทำงาน ฉันไปไหน เธอไปนั่น”
เอ้อร์ยาฉลาดเกินไป อีกทั้งยังเป็นยัยหนูที่มักเอาความฉลาดไปใช้กับเล่ห์กลนอกรีตเสมอ การปล่อยให้เธออยู่ในกลุ่มเด็ก ก็มีแต่จะทำให้เธอทำตัวเป็นหัวโจก ส่งเสริมเล่ห์กลนอกรีตของเธอให้หนักข้อขึ้น
เหมือนอย่างตอนที่เธออยู่กับต้าเถี่ย ต้าเถี่ยก็ถูกเธอปั่นหัวจนหมุนคว้าง และมักถูกผลักออกมารับเคราะห์แทนตลอด
ไม่มีใครคุมเอ้อร์ยาอยู่ เซี่ยเจียวจึงต้องพาเธอติดตัวไว้ไม่ให้คลาดสายตา คอยดัดนิสัยเล่ห์กลนอกรีตของเธอทีละน้อย ๆ