กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
พอพูดถึงตังกุยพวกนี้ เซี่ยเจียวก็อดหัวเราะไม่ได้
ถึงตอนนี้จะยังไม่สำเร็จ แต่เธอก็อดอยากแบ่งปันความดีใจให้ลู่เซี่ยงหรงฟังไม่ได้
“ตอนที่ฉันยังเป็นแม่นาง ฉันเคยเรียนกับหมอเท้าเปล่าคนหนึ่งในหมู่บ้านเราช่วงหนึ่ง ฉันรู้วิธีใช้ตังกุยทำน้ำมันยา” เซี่ยเจียวลูบกระบุงสะพายหลัง รู้สึกว่าอนาคตสดใสไร้ขีดจำกัด “ฉันจะรวบรวมน้ำมันยาสักชุดใหญ่ แล้วเอาไปขาย พวกลูกจ้างที่ใช้แรงงานน่ะ ฉันจะไปขายที่นั่น ขายได้เงินก็แลกเป็นคูปองธัญพืช คืนให้พี่ใหญ่ของฉันไง”
เซี่ยเจียวคิดว่า ตังกุยมากขนาดนี้ น้ำมันยาที่ทำออกมาคงขายดีแน่
ถึงตอนนั้นพอคืนคูปองธัญพืชให้พี่ใหญ่แล้ว แน่นอนว่าจะเหลือเงินไม่น้อย ชีวิตของครอบครัวพวกเขาก็มีหลักประกันแล้ว!