ตอนที่ 31 กระต่ายสามตัว

แม้เซี่ยเจียวจะไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ แต่สิ่งที่สื่อนั้นชัดเจนยิ่งแล้ว

ท่าทางของอวี๋กุยหม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อไม่มีต้าเถี่ยกับเอ้อร์ยาอยู่ ลานบ้านก็ไม่ได้เอะอะอะไรอยู่แล้ว ตอนนี้แม้แต่เสียงเซี่ยเจียวเอ่ยถามเจ้าหนูเป็นพัก ๆ ก็ไม่มี ลานบ้านจึงยิ่งเงียบสงัดลงไปอีก

เนิ่นนานผ่านไป อวี๋กุยจึงพูดว่า “ตอนเสี่ยวเป่าอายุเจ็ดขวบเคยหลงทางไปซ่อนตัวอยู่ในห้องเก็บน้ำแข็งอยู่หลายวัน ตอนที่หาเจอเจียนจะตายแล้ว พอช่วยชีวิตกลับมาได้สมองก็มีไข้ขึ้นสูงจนเสียไป เลยเหม่อลอยแบบนี้มาตลอด”

พูดจบเขาก็รีบเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีเขียวดั่งลูกหมาป่าจ้องมองเซี่ยเจียวตาไม่กะพริบ ก่อนจะพูดอย่างร้อนรนว่า “แต่เธอทำงานได้ ไม่กินข้าวเปล่า ๆ แน่นอน หรือจะให้ฉันทำงานสองคนคนเดียวก็ได้ อาสะใภ้ อย่าไล่พวกเราไปเลย ได้ไหม”