ตอนที่ 26 หมาป่ามาแล้ว

จางจวินหรูปั่นจักรยานจากไปด้วยความโกรธแค้น ทิ้งพวกเซี่ยเจียวเหนียงไว้ข้างหลังหมด พลางปั่นพลางก่นด่าไม่ขาดปาก “คิดจะเอาเปรียบฉันเรอะ! นังสารเลว! ฝันไปเถอะ!”

เธอไม่รู้เลยว่า หลังจากที่เธอปั่นออกไปไกล รอยยิ้มเสแสร้งบนใบหน้าของเซี่ยเจียวก็อันตรธานหายไปทันที เธอวางกระบุงสะพายหลังที่ต้าเถี่ยกับเอ้อร์ยาเคยใช้แกล้งทำตัวน่าสงสารลงบนพื้น มองพวกเขาทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบแล้วถาม “จะสะพายกระบุง หรือจะจูงเจ้าหนู?”

ต้าเถี่ยยังไม่ทันสังเกตเห็นว่าเซี่ยเจียวกำลังโกรธ เขาลากเสียงยาว เอ่ยอย่างไม่เต็มใจยิ่ง “แม่ เมื่อกี้ทำไมแม่ไม่คุยกับน้าสาวลูกพี่ลูกน้องให้มากกว่านี้หน่อยล่ะ? แบบนี้ฉันจะสะพายกลับไปได้ยังไงกัน?”