กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
บทที่ยี่สิบห้า น้องสาวลูกพี่ลูกน้องโมโหแทบคลั่ง
เซี่ยเจียวค่อนข้างเข้าใจน้องสาวลูกพี่ลูกน้องคนนี้ของตัวเองอยู่บ้าง
ตั้งแต่เล็กจนโตก็ชอบเปรียบเทียบกับเธอ ทั้งเทียบหน้าตา เทียบผลการเรียน เทียบว่าแต่งงานได้ดีหรือไม่
ตอนนี้จางจวินหรูมองเผิน ๆ เหมือนจะหวังดีต่อเด็ก ๆ ที่บ้านของเธอ คอยเกลี้ยกล่อมไม่ให้เธอตระหนี่ถี่เหนียวในเรื่องที่ไม่สมควร แต่ความจริงแล้ว กลับอยากเห็นเธอต้องเสียหน้าเพราะความขัดสนชักหน้าไม่ถึงหลัง
การยั่วยุระดับนี้ไม่อาจกระตุ้นความอยากเอาชนะของเธอได้เลยแม้แต่น้อย
เธอยิ้มให้จางจวินหรู “จวินหรูเธอรู้ความเยอะจริง ๆ ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่ามีคำพูดแบบนี้ด้วย”