กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 465 - การถือกำเนิดของผู้เหนือกว่าปรมาจารย์มรรคา
สายลมแห่งทะเลแห่งความโกลาหล หยุดพัดแล้ว
ไม่ใช่เพราะหมดสิ้นพลังขับเคลื่อน แต่เป็นเพราะมโนทัศน์ของคำว่าสายลม ในวินาทีที่สัมผัสโดนสายหมอกบางเบานั้น ตัวมันเองรู้สึกเหน็ดเหนื่อยขึ้นมา จึงตัดสินใจที่จะหยุดพักสักครู่
และการหยุดพักในครั้งนี้ ย่อมกลายเป็นนิรันดร์
หวายอินลอยตัวอยู่เหนือพื้นผิวของใบฝันที่สามพัน
เขาไม่ใช่กลุ่มก้อนแสงอีกต่อไป และไม่ได้อยู่ในรูปลักษณ์ของมนุษย์
ในยามนี้ เขาคือความถี่สายหนึ่ง คือบรรยากาศรูปแบบหนึ่ง และคือเหตุผลที่ทำให้สรรพสิ่งล้วนอยากจะปิดเปลือกตาลง
[ติ๊ง]
[แกนระบบจัดโครงสร้างใหม่เสร็จสมบูรณ์]