เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 463 - การบอกลาโลกเก่า
"ฟู่"
การนอนหลับตื่นนี้ ช่างหลับสนิทและมีราคาแพงเหลือเกิน
จิตสำนึกของหวายอินเหมือนฟองอากาศที่เพิ่งลอยขึ้นมาเหนือน้ำ มันแตกตัวออกด้วยเสียงเป๊าะเบาๆ จากนั้นจึงรวมตัวกันใหม่อย่างรวดเร็วท่ามกลางความเย็นสบายที่ยากจะบรรยาย
ไร้ซึ่งพันธนาการจากร่างกายเนื้อหนัง
ไร้ซึ่งความหนักอึ้งจากจิตวิญญาณ
กระทั่งมโนทัศน์แห่งคำว่าตัวฉัน ก็ยังเบาหวิวราวกับขนนก
เขาพยายามลืมตาขึ้นมอง
สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาคือสีเขียวมรกตอันงดงามเกินกว่าจะหาถ้อยคำใดมาเปรียบเปรย
ความเขียวชอุ่มนี้ไม่ใช่สีสันของโลกมนุษย์ธรรมดา แต่เป็นตัวตนที่แท้จริงของกฎเกณฑ์แห่งพลังชีวิตอันบริสุทธิ์ โครงสร้างอันซับซ้อนของมันเพียงพอที่จะทำให้พลังการคำนวณของจักรวาลหนึ่งเกิดการทำงานหนักเกินพิกัดได้ในทันที