เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 461 - การพยายามซ่อนเร้นขั้นสูงสุด
แสงสีแดง
แสงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานบาดตาที่แฝงไปด้วยความรู้สึกตื่นตระหนกกำลังกะพริบถี่รัวในส่วนลึกของจิตสำนึกหวายอิน ซึ่งเดิมทีมีเพียงความคิดเรื่องเตียงและผ้าห่มเท่านั้น
ระบบที่แกล้งตายทำตัวเหมือนเกษียณอายุไปแล้วนับตั้งแต่เขาบรรลุมรรคาแห่งการนอนหลับ บัดนี้กลับมีอาการเหมือนแมวถูกเหยียบหางและส่งเสียงเตือนภัยเป็นชุดดังสนั่นจนแทบจะฉีกกระชากจิตวิญญาณ
[คำเตือน นักล่ามิติสูง ผู้เก็บกวาดความว่างเปล่า ได้ล็อกพิกัดผ่านการสแกนความเข้มข้นสูงของผู้พิทักษ์แล้ว ขณะนี้กำลังนำวิถีอย่างแม่นยำ]
[คำเตือน สภาวะมโนทัศน์เสมือนจริงของโฮสต์ถูกถอดรหัสไปแล้ว 99% เหลือเวลาอีกเพียง 3 วินาที 2 วินาที ก่อนที่ร่างจริงจะถูกล่า]
หวายอินลืมตาขึ้นทันที
ดวงตาคู่นั้นที่มักจะปรือครึ่งหนึ่งและมีคำว่ายังนอนไม่อิ่มแปะอยู่เสมอ บัดนี้ไม่มีความเกียจคร้านหลงเหลืออยู่อีกต่อไป แต่กลับถูกแทนที่ด้วยประกายเย็นเยียบที่ชวนให้ผู้คนใจสั่นสะท้าน
เขารู้สึกได้แล้ว
ภายนอกม่านหมอกแห่งความโกลาหลอันไร้ที่สิ้นสุด ในมิติที่สูงล้ำเกินกว่าที่แม้แต่ผู้พิทักษ์จะเอื้อมถึง มีเจตนาร้ายขุมหนึ่งกำลังทอดลงมา