กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 460 - ม่านหมอกแห่งหวายเซียง
ในส่วนลึกของทะเลแห่งความโกลาหล คลื่นแห่งความไร้ระเบียบซัดกระหน่ำเข้าใส่ตลิ่งแห่งความฝัน
หวายอินรู้สึกว่ามีเสียงดังไปสักหน่อย
แม้ว่าหมื่นภพจะสงบสุขและสรรพชีวิตจะเข้าสู่ความฝันแล้ว แต่เรือยักษ์ที่มีชื่อว่าหวายเซียงลำนี้ เมื่อแล่นอยู่ในทะเลแห่งความโกลาหลที่ไม่รู้จัก มักให้ความรู้สึกเหมือนมีดวงตานับไม่ถ้วนกำลังจับจ้องอยู่เสมอ เหล่าผู้พิทักษ์รุ่นใหม่เหล่านั้น มีความกระตือรือร้นมากเกินไป พวกเขาแทบอยากจะใช้หัววัดที่มีความแม่นยำสูงสุด บันทึกองศาในการพลิกตัวแต่ละครั้งของเขา แล้วนำไปวิเคราะห์เป็นความหมายอันลึกซึ้งถึงสามหมื่นรูปแบบ
"ถูกจ้องมองตอนนอน ย่อมไม่สบายตัวเป็นธรรมดา"