เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 459 - มหาบรมมรรคาเป็นนิรันดร์ ความสงบสุขสูงสุด
ชื่อของหวายอิน เปรียบเสมือนเมล็ดดอกแดนดิไลออนที่ถูกสายลมพัดกระจาย ละลายหายไปในแสงสว่างและละอองธุลีของหมื่นภพ
ทว่าจักรวาล กลับมีความสมบูรณ์พร้อมอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนเพราะเหตุนี้
สนามรบลานบดเนื้อโลหิตไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว บัดนี้บนดินแดนแห่งการหลับใหล เมื่อสิ่งมีชีวิตโครงสร้างผลิกรุ่นใหม่ถือกำเนิดขึ้นมาจากใต้ดิน พวกมันไม่มีรูปร่างเรขาคณิตที่เยียบเย็นอีกต่อไป ขอบผลึกของพวกมันมีความโค้งมนตามธรรมชาติ การไหลเวียนของแสงภายในมิได้เป็นไปตามตรรกะที่แข็งทื่อ หากแต่พลิ้วไหวอ่อนโยนประหนึ่งระลอกคลื่น บทเรียนแรกในชีวิตของพวกมัน คือการเรียนรู้วิธีหาท่านอนที่สบายที่สุดจากผู้อาวุโสเผ่าแมลงชรา เพื่อฝังตัวเองลงในทุ่งมอสส์นุ่ม แล้วเริ่มต้นการสังเคราะห์แสงนิทราเป็นครั้งแรก