กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 394 - บทเพลงไว้อาลัยแห่งอารยธรรมเทคโนโลยี
ความมืดมิดสัมบูรณ์และความเงียบงันสัมบูรณ์
ในวินาทีที่จอแสงวงแหวนอันเป็นตัวแทนแห่งยอดผลึกปัญญาสูงสุดของสหพันธรัฐมนุษยชาติดับมืดลงอย่างสมบูรณ์
ศูนย์บัญชาการสูงสุดทั้งห้องราวกับถูกตัดขาดออกจากกาลเวลาและมิติ ถูกโยนลงสู่ห้วงสุญญตาชั่วนิรันดร์ที่ไม่มีสิ่งใดดำรงอยู่เลย
ซูหนิ่ว ตายแล้ว
พระเจ้าของพวกเขา ในยามที่พยายามทำความเข้าใจระลอกคลื่นที่หลงเหลืออยู่จากความขุ่นเคืองของ พระเจ้า อีกองค์หนึ่ง
ถูกเผาทำลายจนมอดไหม้ไปโดยสิ้นเชิง
"ฮ่าๆ ฮ่าๆๆๆ"
เสียงหัวเราะอันคลุ้มคลั่งและแหบพร่าดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิดอันเงียบสงัด ฟังดูน่าขนลุกขนพองยิ่งนัก
นั่นคือด็อกเตอร์อาลี่ซือ