เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 395 - ภัยพิบัติระดับจักรวาล โค้ดเนม มารนิทรา
แสงไฟฉุกเฉินสีแดงเข้มเปรียบเสมือนจังหวะการเต้นของหัวใจครั้งสุดท้ายของอสูรยักษ์ที่ใกล้จะสิ้นใจ
แสงสว่างที่ติดๆ ดับๆ ส่องสะท้อนใบหน้าที่ไร้สีเลือดของทุกคนในศูนย์บัญชาการสูงสุดให้ดูคล้ายกับภูตผี
ความตายของซูหนิ่ว สิ่งที่นำพามาไม่ได้มีเพียงแค่ความมืดมิดเท่านั้น
หากแต่มันคือความว่างเปล่าอันยิ่งใหญ่ในระดับอารยธรรมที่สลักลึกถึงกระดูกดำ
พวกเขาสูญเสียดวงตา สูญเสียมันสมอง และสูญเสีย พระเจ้า ที่พวกเขาพึ่งพาในการดำรงชีวิตไปแล้ว
"พวกเรา ควรทำอย่างไรต่อไปดี"
ผู้ที่ทำลายความเงียบสงัดนี้คือนายพลเฒ่าตาเดียวผู้เปี่ยมด้วยผลงานสงคราม
น้ำเสียงของเขาไม่มีความกังวานและน่าเกรงขามเฉกเช่นในอดีตอีกต่อไป หลงเหลือเพียงความเหม่อลอยและอ่อนแรงที่ถูกสูบเรี่ยวแรงทั้งหมดออกไปจากกาย
อีวา โรสโตวาค่อยๆ หมุนตัวกลับมาจากความมืดมิดนิรันดร์อันเป็นสุสานของซูหนิ่ว