กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 256 - ศรัทธาคืนสนอง สุรเสียงแห่งมรรคา
โลกใบเล็กของหวายอิน มิได้มีเพียงแค่ต้นไม้และต้นหญ้าสีเขียวอีกต่อไปแล้ว
ต้นหญ้าสีม่วงต้นหนึ่ง ค่อยๆ โผล่พ้นดินขึ้นมาอย่างเงียบเชียบตรงโคนรากของต้นหวาย
มันไม่มีใบ มีเพียงลำต้นที่ตั้งตรง ชูหยาดน้ำค้างไว้หนึ่งหยด
ภายในหยาดน้ำค้าง สะท้อนภาพท้องฟ้าผืนพิเศษหนึ่งเดียวของโลกใบนี้
ลมหายใจของหวายอินแผ่วเบายิ่ง
ทุกครั้งที่สูดลมหายใจเข้า แสงสว่างของโลกจะนุ่มนวลลงหนึ่งส่วน
ทุกครั้งที่ผ่อนลมหายใจออก ต้นหญ้าสีม่วงต้นนั้นจะคลี่กิ่งก้านออกหนึ่งส่วน
เสียงสายหนึ่งที่แผ่วเบาจนไม่อาจได้ยินด้วยหู สะท้อนก้องไปมาภายในโลกตามจังหวะลมหายใจของเขา
นี่คือมรรคาของเขา ที่กำลังขับขานบทเพลง